Loading
Erol Refikoglu

Erol Refikoglu

Kurucu

1945 Mayıs ayında Girne’nin Bilelle köyünde doğduğumda 2. Dünya Savaşı Avrupa’da bitmişti de Pasifik’de hala devam ediyordu. İlkokul 3’e kadar çamur, sıcak, yaz, kış, dağlarda ovalarda keçi çobanlığı. Lefkoşa-Ortaköy’e göç Halil Efendi’nin ahırdan bozma evinde kalıyoruz. İlkokul bitti. Ortaokula gidiyorum Atatürk Enstitüsü). Öğretmenlerimiz (sonradan öğrendim) Türkiye’den Özel Harp Dairesi’nin subayları. Her sabah marşlarla derslere giriyoruz. 1957-58 Sarayönü İngiliz Askerleri; gaz bombaları- coplar. EOKA- Volkan- TMT… Kurşun bomba sesleri; ölümler, öldürülmeler, korku… Lise dönemi; 1960-61 Kıbrıs Cumhuriyeti (Kısa süreli, azıcık bir rahatlama).

1963 savaş 17-18 yaşındayım. Altı buçuk yıl dağlarda, tepelerde, mevzilerde, ölümle yüz yüze geçirdiğim gençliğim. 1969 tiyatroya başladım (İlk Sahne; Sonra Devlet Tiyatrosu) 1974’ün 15 Temmuz’undan sonra 20 Temmuz. Yaz tatili için eşim Işın ve bir yaşında oğlum Barış ile Yeşilırmak’a gittim. Elimde bir silah yine dağlardayım. 10 yılın sonunda yönetimle ters düştük. Tiyatrodan ayrıldım. Yaşar, Osman, Işın’la “Vatandaş” oyununu oynadık; bu yüzden atıldık. Belediye Başkanı Akıncı’nın desteği ile Lefkoşa Belediye Tiyatrosu’nu kurduk. 1969’dan 2019’a; aradan 50 yıl geçti. Bu 50 yılda sayısını benim de unuttuğum ve çok az tiyatro sanatçısına nasip olacak sayıda oyunda oynadım (çok merak edenler; çok iyi bir arşivi de olan Yaşar arkadaşımın kitaplarına müracaat edebilirler).

Bu arada yalnız tiyatro ile uğraşmadım. 1986’da 100 masklık bir sergi (Atatürk Kültür Merkezi), iki kere Avrupa Sanat Bienali, Ankara ve İstanbul’da karma sergiler… Lefkoşa Sanatçılar Derneği’nde karma sergiler. İsmet Vehit Güney Sergi Salonu’nda ve Balabayıs Manastırı’nda heykel sergisi. Heykel sergisinin resimleri ve öykülerini içeren Mit-Eroloji broşür kitapçığı. Sade Suya Öyküler adlı anı öykü kitabı. Daha ölmedim, devamı haftaya…